Bugün kızlarımın yaptığı daha doğrusu söyledikleri şeyleri yazacağım, yani onların dedikodusunu yapacağım. (Okuma-yazma öğrenince muhtemelen beni öldürecekler :)).
Damla son zamanlarda sabah okula gitmek istemiyor ve ciddi arıza çıkartıyor (ama 1-2 gündür iyi, maşallah diyelim lütfen :)) Bir akşam yataklarına yatırdım ve aşağıdaki dialog geçti aramızda.
Damla: Ben yarın okula gitmeyeceğim
Ben: Ama annecim gitmen gerek. Sen büyüyünce ne olacaksın?
D:Herşey
B:Okumazsan hiç bişey olamazsın.
D:Ben üniversiteye gitmek istiyorum.
B:Ama anaokuluna gitmezsen üniversiteyede gidemezsin.
D:Sen üniversiteye gittin mi?
B. Gittim tabi, çok güzeldi.
D: Anaokuluna gittin mi peki?
B. Evet annecim gittim hem de 2 sene üst üste gittim (benim amacım, anaokulunu o kadar çok sevdimki iki sene gittim demek)
D: Niye anlamadında mı 2 sene gittin?
B .............................
Kızlar okulda sevgililer günü için kalp yapmışlar çiçekle süslemişler, bana hediye ettiler, tabi ben çok mutlu oldum, hemen resmini çekip facebooka koydum (görgüsüz anne modeli :))
Duru: Anne bu kalpleri babama da gönderirmisin.
Ben: Annecim koydum ben onu internete baban görmüştür zaten.
D. Herşeyide face koyuyorsun özel hayatımız kalmadı
B:..............................................
Gene Damlanın okula gitmemek için arızaya bağladığı bir sabah.
Ben : Hadi annecim giyin geç kalacaksınız ama.
Damla: Ben okula gitmek istemiyorum amaaaaaaaaaaaaa. Sen beni zorla gönderiyorsunnnnnnnnn.
B: Annecim ben seni göndermek istemesem bile bu zorunlu bir olay, devlet zorunlu tutmuş, bütün çocuklar okula gitmek zorunda. Eğer kendin gitmezsen seni polis götürür.
D: :s :s (türkçe meali yusuf yusufff :))
B: Polise söylememi istermisin (biliyorum yanlış ama bazen insan çaresiz kalıyor kınamayalım lütfen)
D:Anne gelsene biz kıyafet seçelim bana :)))
B: Süperim ben (içimden tabiii)
Bunun gibi daha yüzlercesi var, ara ara yazarım, insan unutuyor çünkü, burda olursa unutmam. İyi ki varsınız yer cücelerim, siz benim yaşama sevincimsiniz.
